آن گر نان  پزی  مستی  فزاید. <br>  خمیر و نا بنا  دیوانه      گردد                     تنورش   بیت  مستانه   سر  آید.<br>توضیح : نان، گندم، خمیر، نانبا  و تنور واژه هایی هستند که با هم تناسب دارند. هر یک از واژه ها از طریق تداعی معانی واژه های همراه خویش را به ذهن شاعر فرا می خوانند و موسیقی معنوی شعر را ایجاد می کنند. <br>مثالی دیگر:<br> مجنون  رخ  لیلی چو  قیس بنی عامر                     فرهاد لب  شیرین  چون  خسرو پرویزم<br>توضیح: نام های مجنون، لیلی، قیس بنی عامر، فرهاد، شیرین ، خسرو پرویز همه نام های قهرمانان یک داستان هستند. این تناسب نام ها زیبایی می­آفرینند. <br>دو نکته: <br>مراعات نظیر بیش تر از هر آرایة دیگری در شعر و نثر فارسی به کار رفته است. <br>آرایة مراعات نظیر (تناسب) ممکن است بین دو کلمه یا بیشتر اتفاق بیفتد. <br>*تلمیح: <br>در لغت به معنی « به گوشة چشم اشاره کردن» است. <br>در اصطلاح بدیع آن است که گوینده در ضمن کلام خویش به آیه ، حدیث ، داستان، واقعة تاریخی، اساطیری و افسانه ای اشاره می­کند. <br>مثال: بیستون کندن فرهاد نه کاری است شگفت/شورشیرین به سرهر که فتد کوه کن است<br>توضیح: اشاره دارد به داستان فرهاد و شیرین و سنگ تراش های فرهاد در عشق شیرین. <br>ارزش تلمیح به میزان تداعی ای بستگی دارد که از آن حاصل می­شود.                                                                 <br>مثال: گفت آن یار کزو گشت سردار بلند /  جرمش این بود که اسرار هویدا می­کرد. <br>توضیح: اشارة شاعرانة حافظ داستان بر دار کردن حسین بن منصور حلاّج را برای خواننده تداعی می­کند و از این تداعی لذّت می­برد. <br>هر قدر اسطوره ها و داستان های مورد اشاره لطیف تر باشنت تلمیح تداعی لذّت بخش تری را به وجود می آورد. <br>مثال: ما قصة سکندر و دارا  نخوانده ایم /   از ما به جز حکایت مهر و وفا   نپرس <br>توضیح: در مصراع اول نام اسکندر و ماجراهای نبرد اسکندر مقدونی و داریوش سوم را تداعی می­کند. در مصراع دوم مهر و وفا یاد آور عشق و دوستی است و نام داستانی عاشقانه نیز بوده که قهرمانانش «مهر» و «وفا» بوده اند دانستن این اشارة باریک ، لذت هنری بیش تری را به دنبال دارد. <br>دو نکته: <br>لازمة بهره مندی از تلمیح آگاهی از دانسته هایی است که شاعر یا نویسنده بدان اشاره می کند مانند مثال فوق. <br>تلمیح گاه، آرایة مراعات نظیر نیز همراه است (تا تداعی گر ذهن به موضوع مورد نظر شاعر باشد.)<br>پایان<br>